Yazan: rabia batgün Yer: istanbul Eklenme Tarihi: 16.08.2010 09:14:54
15 yaşında otizimli bir erkek çocuğum var. elimizden gelen herşeyin en iyisini yapmaya çalışyoruz bütün eğitimlerini ilaclarını temin ediyoruz.ancak aşırı derecede hırcın. bizlere saldırmaya ve evdeki butun esyalara duvarlara vurmaya başladı. sabah uyanır uyanmaz öncelikle bana saldırıyor. bunu rutin hale getirdi.ablası engel olmaya calısıyor. müzik dinleterek sakinleştirmeye calısıyoruz.daha sonra koltuklara ve duvarlara vurmaya baslıyor.tahminimce canı acımaya baslayınca bırakıyor.ancak canının acıması 5 6 saati buluyor.sonra gün icerisinde aynı tabloyu tekrar yasıyoruz.doktorları sürekli ilac değiştirmekten baska birsey yap***yor. sanırım türkiyede gitmediğimiz doktor kalm***stır konu ile alakalı.maddi gücümüzün elverdiği kadarıyla elimizden geleni yapıyoruz.ancak basarılı olamaıdk. hiç değilse saldırganlıgını önleyecek birseylere ihtiyacımız var. buarada 1.74 boyunda 85 kilo agırlıgında.we engel olm***z cok gücleşmeye basladı.konu ile alakalı yardımcı olmanızı hiç değilse bir doktor önermeniizi rica ediyorum. simdiden cok tesekkür ederim.
Merhaba ben 14 yaşındayım.Ailemizde otistik olan hiçbir birey yok.bu siteyi ziyaret amacım otizmle mücadele eden ailelere veya bireylere destek olmak.hiçbir zaman otistik bir insana farklı bir gözle bakmadım bakmamamda bakkılmamalı. hepimiz aynıyız.sadece otizmli kardeşlerimiz bizden biraz farklılar ama bizden biriler. Sonuna kadar yanınızdayım onlar benimde kardeşlerim ...
benimde 9 yaşında otizm bir kızım var doğruyu söylemek gerekirse ne yapm***z gerektiği konusunda pek fazla bir bilgimiz yok eşimle sürekli araştırıyoruz ama şu ana kadar pek fazla bilgi sahibi değiliz yardımlarınızı bekliyoruz SAYGILARIMLA.....!
Yazan: KADRİYE KOÇ Yer: İSTANBUL Eklenme Tarihi: 15.04.2010 20:54:18
Ben kırk yaşında iki çocuk annesiyim. Onyedi yaşındaki oğlum Otistik ve Ağır Mental Rasyon Bozukluğu olup %94 özüre sahip. Mücadeleci bir anne, güçlü bir baba olm***za rağmen yükümüz bizi ezecek kadar çok ağır. Birde devletin bize destek yerine köstek olması bizi daha da üzmekte.
Sayın Başbakanımız diyor ki:
-Her özürlü çocuk annesine, çocuğuna baktığı için bakım ücreti veriyoruz.
Bu yasa çıktığında ilk başvuranlardanım.Özür yüzdesi yüksek olduğundan alabileceğimi söylediler ve iki ay prosedürlerle uğraştım. Bir sene sıra bekledim ve sonuç ‘Maddi gücünüz sınırın üstünde, bakıcıyı siz tutun’ dediler.
Neredeyse hiç bakıma ihtiyacı olmayan, çocuğuna değer vermeyen, hatta durumu iyi olup gelirini düşük göstererek bu ücreti alanlar var. Alsınlar fakat eğer bu ücretin adı ‘Bakım Ücreti’ ise iddia ediyorum bakımı en zor özürlüler listesinin başında geliriz. Devlet giderimizi neden hesap etmiyor? İnsanlar sık sık:
‘Abla çocuğuna gücün yetmiyor neden bakıcı tutmuyorsun? Devletten parasını alıyorsunuz’ dediklerinde herkese tek tek izah edemiyorum.Başbakanımız lütfen bu ücretin adını değiştirsin. Yoksul engelli ailelere maddi yardım diyebilir.
Yok değiştirmiyolarsa bizim günahımız ne?
Neremize dokunursanız kanayan yar***z var. Otistik olduğunu dört yaşında öğrendik.Tek çare eğitim dediklerinde, o zamanlar yol parasını bulamazken terapi ücreti verip eğitimini aksatmıyorduk ki bu günlerimizi rahat geçirebilelim diye.Tam gün eğitim yaşı geldiğinde , Türkiye’ de ilk olan Devlet Otistik Okulunun yanına taşındık. Üç yıl kaynaştırmadan sonra okul yönetimi tamamen değişip, çıkarcı ve otistik nedir bilmeyen insanların yönetimi altına girmişti.
Durumu ağır olan çocukları yıldırma politikasıyla diskalifiye ederek, p***olojisini bozacak baskılarla kendi isteğiyle çıkıp, yerine sırda bekleyen yüzlerce bakımı daha kolay olan otistik çocukları almak istediler. Bu istismarlıktan en fazla zarar gören oğlum oldu. Kaza ile kolunu da kırmışlar fakat kolu yerine gelse de, o günden sonra p***olojisi tamamen düzelemedi. Sürekli öfke nöbetleri geçirirken, ilkokula yeni başlayan kızım da zarar görüyor, bense strese bağlı birçok rahatsızlıklardan başımı kaldır***yordum. Yıllardır iğneyle kuyu kazar gibi verdiğimiz eğitimin hiçbiri kalm***ş, her şeye sıfırdan başlamak zorunda kalmıştık.
Devletin okulunun bize verdiği en büyük kazıktı bu. Her şeye rağmen yıkılmamak, bu enkazdan yara almadan çıkabilmek için yıllarca çırpınıp durdum. Eve bağımlı kalmaması için yeni bir okul ararken çaldığım bütün kapılar:
‘Üzgünüm… Otistikse yapacak bir şey yok. Okul yok!’ denip yüzüme kapanıyordu.
Sokaktaki insanlar resmen eve kapatm***, komşularım ise odaya bağlam*** söylüyor, zor olan hayatımızı daha da çıkılmaz hale getiriyorlardı.
Sevgili eşime yüklenmeye başladım. Haftada bir gün oğlumuza o bakıyor, bense kendimi yenilemek, şarj etmek için resim yaparak mutlu oluyordum.
Çocuğumuzu ilk kez o zaman on iki yaşındayken, p***iyatriye başvurma ihtiyacı duyduk. Verilen ilaçlar epilepsisini tetikliyor çok ağır nöbetler geçiriyordu. Nöroloji ve p***iyatri arasında mekik dokurken, İstanbul Üniversitesi Çapa Tıp Fakültesi Genetik Bölümü Başkanı Şef Doktoru beni azarlarcasına:
-Bunu bakımevine kapatacaksınız. Ömrümde gördüğüm ikinci vaka. Buna tek kişi bakamaz sizi sömürür.’ deyince dünyam başıma yıkılmış ağlayarak:
-Doktor hanım ben bir anneyim. Nasıl böyle bir şeyi diyebilirsiniz? Dedim
-O zaman ikinci çocuğunu yapmayacaktın. Yazık onun hayatını hiç mi düşünmüyorsun?
Bu görüşü destekleyen bir çok doktorla karşılaştım. Bizler kaderci, inançlı insanlarız. Bu imtihan dünyasında Allah ne verdiyse götürmek zorundayız. Öylesine tuhaf ki bakımı ne kadar zor , zahmetli ise de, sevgisinin lezzeti bir o kadar büyük. ‘Evladımız, cennet anahtarımız’ deyip bağrımıza basıyoruz, bağrımızı söküyor.
Bizlerin sağlığı, altın değerinde, çok kıymetli. Hasta olsak yatma lüksüne sahip değiliz. Yorgun, uykusuz da olsak dimdik ayakta durup, 24 saat çocuğumuza bakmak zorundayız.
Sürekli sağımda, solumda gördüğüm Büyükşehir Belediyesi ve onu takip eden bazı belediyelerin yazmış olduğu afişlerde, duyurularda: ‘Gelin engelleri birlikte aşalım’ sözleri beni kahretti ve en yakın merkeze başvurdum.
‘Ben buradayım. Hadi bizim engellerimizi de aşın. Aşabiliyormuşsunuz gibi sadece gürlüyorsunuz ’ dedim. Eğitimse, eğitimin alasını verdik. Uğruna hayatımızın kaptanı yaptık. Geldiğimiz nokta içler acısı. Ülkemizin pedegoglarına soruyorum:
Acaba hiç eğitim almasaydı bugün bundan daha kötü nasıl olabilirdi ki? Mücadele ise inanılmaz hiç uslanmaz bir şekilde yıllarca mücadele verdim. Tek başıma bir ordu oldum. Kim bize destek oldu? Herkes çıkar peşinde. Bizim için gün doğuyor, batıyor haberimiz olmadan son demlerimizi yaşıyoruz. Artık eşim de yoruldu o bana ben ona paslaşıp duruyoruz.
Adamcağız işten geliyor, daha üstünü bile çıkarmadan tornavidayı eline alıp , oğlumuzun günlük eşyalara verdiği tahribatı tamir ediyor. Şimdi ergenlik sıkıntıları da girdi. Daha huzursuz, kaygılı, inanılmaz takıntılı ve enerjik olan yavrumuza artık yetişemiyoruz.
Biz yaşlandık, o ise en kızgın çağında. Takıntıları o kadar tehlikeli ki evde adeta can pazarı yaşanmakta. Ampulleri,fişleri,prizleri söküyor. Petekleri,kapıları tekmeyle camları ise kafa atıp kırıyor.
Elini kestiğinde müdahale ettirmiyor. Elimde bez sadece damlayan kanları silebiliyorum. Ne bir arkadaş ne bir sosyal aktivitemiz var. Yaşlı annemi, bab*** bile ziyaret edemez olduk. Engelli aileler devletten, çocuklarının enerjisini atabilecekleri yeşil alan, park ister. Bizimki önünden bile geçmeyi sevmiyor.
Sağlıklı çocuklara hiçbir zaman imrenmedim ama, engelliler okuluna gidebilecek kadar iyi durumdakilere özenmedim değil. Devletimiz biz öldükten sonra değil de sağlığımızda yavrumuza sahip çıkıp ara sıra sırtımızdaki yükü üstümüzden indirip dinlenerek daha sağlıklı ve daha verimli bir şekilde maratona devam edebilsek. Bizim gibi ailelere hayata tutuma dersi verilmekte. Ben sımsıkı tutundum. Kaderci de olsam oturup beklemeyi değil sebeplere yapışıp mücadeleyi seçtim. Fakat gördüm ki Türkiye ‘de bizim gibiler Avrupa Kültür Başkenti’nin paspas altına süpürülmüş zavallılarından başka bir şey değilmişiz.
Artık resim de yapamadığımdan son çırpınışımı sergileyerek noktalamak istiyorum. Arzu ederseniz:
29-30 Nisan -1 Mayıs
Üsküdar-Altunizade Kültür
Sanat Merkezinde buluşalım
Yazan: Özlem Yavuz Yer: iSTANBUL Eklenme Tarihi: 20.02.2010 20:51:50
benim 3.5 yasında oglum var.atıpık otızm teşisi konuldu.konus***yo.cocuk tv,yı ızlıyo.ordan ogrendıgı cocuk sarkılarını falan soyluyor.altıya kadar cok duzgun sayıyor fakat doktorumuz buna sevinmememiz gerektıgını soyluyor.bana cok duskun olması benı cok dusunduruyor.egıtm merkezınde nasıl durucak dıye dusunuyorun
bu konuda fıkır sahıbı olanlar yardımcı olursa sevinirim
Yazan: ebru Yer: yozgat Eklenme Tarihi: 12.02.2010 09:06:15
4 yaşında otistik tanısı almış bi oğlum var.2 yaşında özel eğitime başladık.şu an bizi anlıyo işaret parmağıyla istediği yada soracağı herşeyi gösteriyo.fiziksel iletişim kurabiliyoruz.yeni yeni dediklerimizi kelime halinde tekrar ediyo.bize yardımcı olun lütfen başka napm***z gerekiyo
Yazan: Aysem ozen Yer: Istanbul Eklenme Tarihi: 04.01.2010 21:16:26
4 ay sonra 3yasini bitirecek olan oglum 2 yas 10 aylikken atipik otizim tanisi aldi.konusmama disinda pek bir problemimiz yok gibi.geceleri 2-3 saat baby tv seyrediyor .cok uzuluyorum ama cok israrci fikirlerinize ihtiyacim var.birde hic bir bagirsak sindirim alerji sorunumuz yok yinede diyet yapmalimiyiz bilemiyorum.cevaplariniz beni mutlu edecek inanin.sevgilerimle.
merhabalr benimde 6 yaşını doldurmuş 7 yaşında oğlum var ve 1,5 yaşında farklı olduğunu anladık dr. götürdük bir türlü teşhis koyamadılar.Otizmmi değilmi tipikmi derken çok mücadele ettim kendim savaştım eğitim setleri aldım sıfırdan başladım herşeye kabullendim il önce şok büyük şoktu duyduğumuzda. 2 yıldırda özel eğitim alıyor bireysel 2 gündü 1 güne düştü okadar iyiy durumda normal konuşabiliyor bütün işlerini kendisi görüyor 1. sınfa başladı dersleri çok iyi durumda şu anda dr. porf. dr. ayşen coşkun metehan tipik otizm di ama sıyırmış geçmiş cinsinden dış gözle görülmyecek kadar az uzman tarafından farkedilebicek ufak bir düzeyde şu anda dedi. okula gidiyor okul çıkışı etüte gidiyor haftada 1 gün özel eğitime gdiyor çok rahat kendisini ifade edebiliyor arkadşalrı ile yarış içersinde liderlik 1. peşinde bu duruma gelene kadar neler çektiğimizi bir allah bilir bir ben azimle durmadan çalışcaksınız sabırlı olcaksınız lütfen moralinizi yüksek tutun bu çok önemli. şu anda da problemlerimiz var inatçılık var mesela bunuda yeneceğiz allahın izniyle hareketli çocuk rtalin veriyoruz yarın sabah yarım öğlen metehan geçmişe baktığımızda çooookkk iii durumda dışardan farkedilmiyor bile okuldaki öğretmeni bile farklı ama yaramz değil bu nasıl çocuk dedi ozman anlattık özel eğitim etüt sınıf öğretmeni ile kordineli çalışıyoruz
Yazan: ilhan yılburak Yer: istanbul Eklenme Tarihi: 30.10.2009 22:25:03
Merhaba,uzun yıllardır otizm tanısı almış bireylerle okul entegrasyonu ev çalışmaları ve sosyal entegrasyon yapan biri olarak şunu ifade etmek isterimki kesinlikle gelişiyorlar.Ne kadar çok yaş***n içinde olurlarsa o kadar hızlı gelişim gösteriyorlar.Buna dair epeyce başarı öyküleri var ve olacaktırda,özellikle okullarda entegrasyon öğrencisi olan çocuklarımızın ailelerine seslenmek istiyorum yasal haklarımızı bilelim,okullarda sıkıntılar yaşanmakta ama direnç göstermek gerekiyor.Klinik bir otistik çocuğumla yaptığımız çalışmada asla olmaz denilen bir tablo çiziyordu ancak annemizin uzmanımızın hepimizin iş birliği ve inancıyla oldukça iyi bir noktada ,başarı öykülerini daha sık paylaşmayı öneriyorum sevgilerimle
Yazan: nil Yer: istanbul Eklenme Tarihi: 29.10.2009 16:48:02
bir türlü tam teşhis konulam***ş (otizm belirtileri olsa da yeterli değil denilerek hiperaktivite teşhisi ,sosyal ve konuşma bozukluğu teşhisi konuldu 6 yaşındaki oğluma) bir başıma kaldım..eşimle bile ar***z bozuldu..maddi manevi destek görebileceğim kimsem kalmadı..çocuk sorunlu diye bakım konusunda en yakın akrabalarım bile rest çekti bana.. anneyim..çok üzülüyorum..şuan çok kötüyüm.. çalışıyorum çok iyi bir işim var.. fakat çok çalışıyorum ve zamanım hiç yok..çalışmak zorundayım. buna rağmen maddi gücüm hem bakıcı hem özel eğitim ve hayati gereksinimlerin hepsini birden karşılamama yetmiyor.. çocuğumu herkese emanet edemem..zaten zor bir çocuk..babannesi bile bakmam diyorsa ben nasıl yabancıya güvenip bırakayım.. aslında dünya tatlısı bir çocuk..sadece biraz hareketli ve mızmız.. sabrı yüksek birisi lazım bana.. allahım bana çözüm göstersin.. çok zordayım.moralim alt üst..
neşe balcının hastası olupta ses dalgalarıyla eğitim gören tanıdığı olan , sonuç alan(kesinlikle iyileştirme) ve tavsiye eden arkadaşlar lütfen benimle bağlantıya geçermisiniz?benimde 4 yaşında ılımlı otistik adı altında bir oğlum var.bu konuda yardımlarınızı bekliyorum.songül ağit.0505 877 52 56
Yazan: emine Yer: bursa Eklenme Tarihi: 19.06.2009 11:30:17
merhaba.benim 2,5 yaşında kızıma atipik otizm tanısı yeni kondu. henüz konuşmuyor. doktorlar erken teşhis diyorlar.ev progr***,kreş ve özel eğitim alacak. uzmanımız iyi şeyler söylüyor ama bizi avutmak için galiba. bu şekilde teşhis konup çocuğun tamamen düzelme şansı var mı? çok üzülüyorum çok
Yazan: Ercan Topaloglu Yer: Hollanda Eklenme Tarihi: 10.05.2009 19:42:51
16 yasinda otistik bir oglum var.Bazen dunyalar tatlisi bazense zor mu zor?Mutlulugum herisi olmasa bile cogu seyini basarabilmesi.Ben birsey ogrendimki sadece ve sadece otistik aileler birbirini cok iyi anlayabiliyor.Herkese bu mucadelesinde sabir diliyorum.
Yazan: cemile Yer: samsun Eklenme Tarihi: 17.04.2009 17:36:45
merhaba 5.5 yasında yaygın gelısımsel bozukluk tanısı konulan bır kızım var 3 senedir egıtım alıyor ve cok yol katettı 2 aydır ıstanbulda yaman özel eğt kurumunda duyusal alıyor ...duyusal alan aileler ile haberleşmek isityorum
Yazan: Murat Yer: İzmir Eklenme Tarihi: 14.04.2009 01:06:11
Dilek hanım..Neşe Balcı dediğiniz gibi İzmirde ikamet etmekte..duyumlarınız doğru erken teşihste baya ilerleme sağlıyor..ii omuş çoçukları var..rDuyduğum kadarıyla kendi kzıını tedavi ederek başl***ş..
Yazan: dilek Yer: sakarya Eklenme Tarihi: 20.03.2009 14:04:03
benim 6 yasında otistik bir oğlum var henüz konus***yor doktorumuz cem kınacı herkese tavsiye ederim mükemmel bir doktor onun sayesinde çok seyi aştık konuşmada geriyiz bir tek 4 senedir egitim alıyor izmirde nese balcı diye bir doktor varmış aranızda bunula ilgili bilgisi olan ya da gidip de fayda göreniniz var mı bilgilendirirseniz sevinirim
tesekkür ederim
Yazan: SENCER OLGUN Yer: Istanbul Eklenme Tarihi: 01.03.2009 23:25:20
CaRedLine.com Ailesi Olarak Sizlere Tam Destek Veriyoruz.
Saygılar.
www.CaRedLine.com
Türkiye'nin En İyi Modifiye & Tuning Sitesi.
Yazan: tülay Yer: istanbul Eklenme Tarihi: 24.02.2009 23:22:12
merhabalar
Deniz adında çok yakışıklı oğlum var. Teşhisi A tipik otizm. Bu yüzden kendimi çok şanslı görüyorum. Çünkü bütün ihtiyaçlarını gayet güzel kendisi hallediyor. Hatta bazen ablasına " kardeşini örnek al diyorum" ama bu bir gerçek. Gayet güzel konuşuyor fakat herşeye rağmen yine çok sorunlar yaşıyorum. En büyük sorun mantık kuramaması yani toplumda nasıl davranacağını bilemiyor. Aslında biliyorda kendini kontrol edemiyor. Çünkü yaptığı yanlış davranışlarını kendisi gayet güzel dile getiriyor.
Oğluma emsal teşkil eden hiçbir çocuk görmedim. Şahsen böyle bir aileyle tanışmak isterdim. Sağlıkla,
Yazan: saliha Yer: ankara Eklenme Tarihi: 28.12.2008 13:54:44
çocuğum 6 yaşında otistik 3 yıldır eğitim alıyoruz ve yemeklerde aşırı derecede seçici, çok üzülüyorum.
Onaylanan Toplam Mesaj Sayısı:48
Onay Bekleyen Mesaj Sayısı:1
Her sayfada 20 Adet Mesaj Gösterilmekte.
KATEGORİLER
E-MAİL LİST
Bu web sitesinde okuyacağınız
psikolojik, nörolojik, ve biyolojik tedaviler mutlaka
uzman kontrolünde sürdürülmelidir. Bahsi geçen her
türlü terapi, eğitim ve tedavi yöntemi sadece bilgilendirme
amaçlıdır. Bu uygulamaların bireysel sonuçları hakkında
OMAD sorumluluk kabul etmez.
otizm,
otistik, omad Otizmle Mücadele Eden Aileler Derneği,
Zihinsel Yetersiz Çocukları Yetiştirme ve Koruma,
otistik çocuk, otizmli çocuk, otistik faliyetleri,
otizm derneği, otizm yardımlaşma, omad, omad derneği
ozman anlattık özel eğitim etüt sınıf öğretmeni ile kordineli çalışıyoruz
